W różnych fazach rozwoju dziecka mogą pojawić się zaburzenia, opóźnienia lub zachwiania. Warto się zastanowić obserwując swoje dziecko…
Niezależnie od wieku dziecka, gdy tylko zaobserwujesz niepokojące syndromy udaj się do lekarza po profesjonalną ocenę.
Pierwsze objawy zaburzeń rozwoju u dziecka można rozpoznać, obserwując kilka kluczowych sygnałów, już w pierwszych miesiącach życia dziecka.
W miarę upływu lat i kolejnych etapach rozwoju dziecka zmieniają się symptomy.
Objawy zaburzeń rozwojowych mogą być różnorodne i często są zauważalne dopiero, gdy dziecko zaczyna kontaktować się z rówieśnikami, np. w przedszkolu lub szkole. Wczesne rozpoznanie i wsparcie specjalistyczne są kluczowe dla poprawy funkcjonowania dziecka i zapobiegania pogłębianiu trudności.
Z wiekiem objawy różnią się ale najczęściej dotyczą:
- Problemy z kontaktem wzrokowym – dziecko unika patrzenia w oczy, nie podąża wzrokiem za osobami lub przedmiotami, brak „uśmiechu społecznego” już od 2-3 miesiąca życia.
- Opóźnienia w rozwoju mowy – brak gaworzenia, opóźnione wypowiadanie pierwszych słów, trudności w budowaniu zdań odpowiednich do wieku.
- Problemy z motoryką – opóźnione siadanie, raczkowanie, chodzenie, trudności z koordynacją ruchową, chodzenie na palcach.
- Trudności w interakcjach społecznych – brak zainteresowania zabawą z rówieśnikami, nieodwzajemnianie uśmiechów, nie reagowanie na imię.
- Schematyczne, powtarzalne zachowania – kołysanie się, machanie rękami, układanie przedmiotów w określonym porządku, silne przywiązanie do rutyny i lęk przed zmianami.
- Reakcje emocjonalne – nadmierna płaczliwość, irytacja, trudności z uspokojeniem, płaski wyraz twarzy lub brak mimiki.
Należy zwracać uwagę na równoległość rozwojową – tak fizjologia jaki i inteligencja oraz emocje rozwijają się od najmłodszych lat w różnym wieku z różną intensywnością.
Wiek 0-5 lat to okres fizycznego rozwoju i ukształtowania się mózgu dziecka.
To czas kiedy wyjątkowo należy dbać o prawidłowy rozwój dziecka, gdyż fizyczne zmiany zachodzące w tym wieku, są nieodwracalne.
To wiek, gdy dziecko poznaje świat przez zabawę. Kreatywne i pobudzające wyobraźnię zajęcia i aktywności kształtują młodego człowieka.
W wieku szkolnym nastolatek także jest narażony na zaburzenia rozwoju– często spowodowane przez otoczenie oraz wkraczanie w nowe etapy życia społecznego i emocjonalnego. Kłopoty z nauką, brak zrozumienia i wsparcia dla tworzącej się osobowości młodego człowieka – nieodnajdywanie się wśród rówieśników lub ich wpływ, pierwsza miłość, pierwsze rozczarowanie, zainteresowania, eksperymenty z używkami, narażenie na wpływ mediów społecznościowych, na wpływu, nadużywanie urządzeń ekranowych, dysocjacja, – zauważenie objawów w tym wieku
Jeśli zauważysz, że Twoje dziecko nie osiąga typowych kamieni rozwojowych w przewidywanym czasie lub utrzymują się u niego powyższe objawy, warto jak najszybciej skonsultować się ze specjalistą. Zacząć należy od pediatry. Następnie lekarz pokieruje do specjalistów – warto poradzić się psychologa dziecięcego lub neurologa, aby rozpocząć diagnostykę i ewentualną terapię.
Należy także szukać pomocy diagnozy wśród specjalistów w Poradniach Pedagogiczno-psychologicznych.
Rodzice, nie zaniedbujcie reagowania na objawy – przeświadczenie że „mojego dziecka to nie dotyczy” jest zaprzepaszczeniem szansy na pomoc dziecku w odpowiednim momencie – a im wcześniej tym lepiej.
Pamiętajcie! Spektrum autyzmu diagnozowane jest nawet w wieku późno młodzieżowym.
