Dark Web to niedostępna dla przeciętnych użytkowników część Internetu. Adresy stron tam dostępnych mają ukryte adresy IP[1], a wszystkie działania tam podejmowane są zaszyfrowane – oznacza to, że informacje i dane, które towarzyszą każdemu naszemu działaniu w sieci, są poufne i dostęp do nich jest bardzo utrudniony.

W Dark Webie, czyli jak mawiają niektórzy „ciemnej stronie Internetu”, znaleźć można między innymi aukcje z trudno dostępnymi przedmiotami czykanały komunikacyjnei fora internetowe objęte cenzurą (czyli kontrolą ograniczającą wolność naszej wypowiedzi czy wymiany informacji). Brzmi niegroźnie? Niestety najczęściej jest to jednak pole do działania dla osób łamiących prawo. W Dark Webie znajdą się więc: sprzedawcy podrobionych towarów i marek (np. ubrań, sprzętu elektronicznego, programów); osoby i witryny publikujące treści, których nawet samo posiadanie jest karane w wielu krajach; aukcje, na których można nabyć nielegalne substancje czy nawet dane osobowe pozyskane przez hakerów np. za pomocą PHISHINGU[2]. A na dodatek mieszczą się tam kanały komunikacji wykorzystywane w działalności terrorystycznej.

Do przeglądania Dark Webu służą określone przeglądarki – jedną z nich stworzyło amerykańskie wojsko z myślą o potrzebach służb mundurowych. Jak widzisz nawet aplikacja, która powstaje w dobrym celu może być wykorzystana w sposób niewłaściwy.

CIEKAWOSTKA! Wiesz już, że Dark Web to najgłębiej ukryta część Internetu. A jak nazywają się pozostałe? Wyobraź sobie górę lodową dryfującą po oceanie – dokładnie taką, jaka przyczyniła się do zatonięcia Titanica. Na samym jej szczycie – a więc w części widocznej i dostępnej dla użytkowników – znajduje się Surface Web[3]. To część, do której może dostać się każda osoba korzystająca z sieci, po prostu wpisując określone słowa lub frazy do przeglądarki internetowej. Pod nią – niczym tuż pod powierzchnią wody, po której dryfuje nasza góra lodowa – znajduje się Deep Web.Znajdziemy tam strony, do których dostęp jest utrudniony, np. poczty elektroniczne, konta chronione hasłami, wewnętrzne strony internetowe różnych firm czy witryny uczelni wyższych.

[1] Zobacz hasło pod literą „I”.

[2] Aby dowiedzieć się czym jest phishing, przejdź w naszym alfabecie do litery „P”.

[3] To tak zwana zaindeksowana sieć. Oznacza to, że strony internetowe tam się znajdujące mają słowa kluczowe, nagłówki, linki i rozpoznawaną treść. Indeksowanie przypomina trochę spis treści w książce.