„Szczera i stabilna relacja z rodzicem – oparta na zaufaniu, uwadze i emocjonalnym bezpieczeństwie – stanowi fundament profilaktyki uzależnień cyfrowych u dzieci i młodzieży. Bez tej relacji dziecko coraz częściej szuka ucieczki w świecie wirtualnym, tam znajdując to, czego nie otrzymuje blisko: zrozumienia, akceptacji, przynależności.”
Radzi dr Agnieszka Gąsoł, Psychoterapeuta, psycholog, pedagog specjalny z ponad 20 letnim doświadczeniem w pracy z dziećmi. Terapeuta uzależnień.
NIC nie zastąpi szczerej rozmowy, spokojnego tłumaczenia zagrożeń i zasad postępowania. Samo „dużo czasu przed ekranem” nie musi oznaczać uzależnienia – kluczowe są negatywne skutki.
Najpierw warto zebrać fakty: ile czasu dziecko spędza przed ekranem, w jakich godzinach, co robi (gry, media społecznościowe, filmy).
Ważne jest, czy używanie ekranu przeszkadza w nauce, śnie, relacjach czy codziennych obowiązkach.
10 kroków dla rodzica – jak reagować na nadużywanie ekranów u dziecka
Obserwuj, nie oceniaj – najpierw sprawdź, jak często i w jakich sytuacjach dziecko korzysta z ekranu.
Zacznij rozmowę – pytaj z ciekawością: „Co ci daje telefon?”, zamiast oskarżać.
Słuchaj uważnie – pozwól dziecku wyjaśnić, dlaczego ekran jest dla niego ważny.
Daj przykład – sam odkładaj telefon przy stole i podczas rozmowy.
Ustal zasady wspólnie – np. brak ekranów przy posiłkach, w łóżku i przy odrabianiu lekcji.
Wprowadzaj stopniowo – ograniczanie czasu ekranowego ma być powolne, nie drastyczne.
Dbaj o higienę cyfrową – regularne przerwy, ekran-off przed snem, równowaga online/offline.
Proponuj alternatywy – wspólne zajęcia, sport, hobby, spotkania z przyjaciółmi.
Chwal i wzmacniaj – doceniaj każdy krok dziecka w stronę równowagi.
Szukaj pomocy, jeśli trzeba – przy silnym oporze, lęku czy izolacji skonsultuj się ze specjalistą.
